Η 30η Μαρτίου έχει ανακηρυχτεί ως η Παγκόσμια Ημέρα Διπολικής Διαταραχής, αφιερωμένη στην αναγνώριση των προκλήσεων που αντιμετωπίζουν οι πάσχοντες και οι οικογένειές τους. Στόχος της είναι η ενημέρωση, η ευαισθητοποίηση και η καταπολέμηση του κοινωνικού στίγματος γύρω από τη νόσο.
Σήμερα, περίπου το 2% του πληθυσμού υποφέρει από κάποια μορφή διπολικής διαταραχής. Γνωστές προσωπικότητες όπως ο Winston Churchill, ο George Frederic Händel, ο Λόρδος Βύρων, η Virginia Woolf, ο Edgar Allan Poe και ο Vincent van Gogh, αλλά και σύγχρονες προσωπικότητες της πολιτικής, των γραμμάτων και των τεχνών, είναι γνωστό ότι έπασχαν ή πάσχουν από αυτήν την ψυχική διαταραχή.
Η διπολική διαταραχή, ή όπως αποκαλούνταν στο παρελθόν η μανιοκαταθλιπτική ψύχωση, ανήκει στις διαταραχές του συναισθήματος. Η συναισθηματική ζωή των ατόμων που πάσχουν από αυτή, παρουσιάζει ακραίες μορφές κατάθλιψης και μανίας, αλλά και μεγάλα διαστήματα φυσιολογικού συναισθήματος. Αυτές οι ακραίες μεταπτώσεις, στο παρελθόν, πριν την ανακάλυψη της φαρμακευτικής αγωγής για τη θεραπεία της διπολικής διαταραχής, οδηγούσαν συχνά τα άτομα που έπασχαν σε μακροχρόνιες νοσηλείες και λειτουργική έκπτωση, αλλά και κίνδυνο για την ίδια τους τη ζωή, μιας και η αυτοκτονία ήταν ιδιαίτερα συχνή σε αυτές τις καταστάσεις.
Σήμερα, οι εξελίξεις που προέκυψαν το δεύτερο μισό του προηγούμενου αιώνα, έχουν βελτιώσει σημαντικά τη θεραπεία και φροντίδα των ατόμων που πάσχουν. Η έγκαιρη διάγνωση και παρέμβαση στα άτομα που πάσχουν, που περιλαμβάνει την ορθή φαρμακευτική αγωγή σε συνδυασμό με τις κατάλληλες ψυχοθεραπευτικές προσεγγίσεις και την τακτική ψυχιατρική παρακολούθηση, έχει αλλάξει τη μοίρα τους. Επιπλέον, οι ομάδες αυτοβοήθειας έχουν αποδειχθεί πολύτιμες, προσφέροντας ένα υποστηρικτικό περιβάλλον όπου τα άτομα μπορούν να μοιραστούν εμπειρίες, να ανταλλάξουν στρατηγικές διαχείρισης και να νιώσουν ότι δεν είναι μόνα τους. Μπορούν να ζουν μια πλήρη ζωή όπως και οι υπόλοιποι συμπολίτες τους και να δραστηριοποιούνται σε κάθε τομέα της κοινωνικής και επαγγελματικής ζωής με τους λιγότερους περιορισμούς που επιβάλει η αρρώστια από την οποία πάσχουν.
Οι συμπολίτες μας που πάσχουν από διπολική διαταραχή είναι σαν και εμάς. Χρειάζονται μόνο τη συμπαράσταση τόσο της κοινωνίας, όσο και της πολιτείας που πρέπει να τους παρέχει τις κατάλληλες υπηρεσίες και τη φροντίδα που χρειάζονται.
