Για το Κέντρο Ημέρας Αμαρουσίου καλέστε εδώ
Για το Κέντρο Ημέρας Άνοιας Λάρισας καλέστε εδώ
Για τις Κινητές Μονάδες ΒΑ και Δ Κυκλάδων καλέστε εδώ
Για το πρόγραμμα υποστήριξης προσφύγων καλέστε εδώ
[kdmfi_featured_image_shortcode]

Ο ρόλος του εκπαιδευτικού: Από το φως της αλήθειας στο κύμα της μάθησης – Η ομιλία του Στέλιου Στυλιανίδη στη Δ.Ο.Ε.

(Η ομιλία ξεκινά στο 56:37 του βίντεο)

Στο πλαίσιο της πρώτης διαδικτυακής εκδήλωσης της Διδασκαλικής Ομοσπονδίας Ελλάδας (Δ.Ο.Ε.), ο διακεκριμένος καθηγητής ψυχιατρικής και ψυχαναλυτής Στέλιος Στυλιανίδης παρουσίασε μια βαθιά ανάλυση για τις προκλήσεις του σύγχρονου σχολείου, με τίτλο: «Ο ρόλος του εκπαιδευτικού: Από το φως της αλήθειας στο κύμα της μάθησης».

Η μάθηση ως υπαρξιακή «στροφή»

Ο κ. Στυλιανίδης, μέσα από την ψυχαναλυτική του ματιά, προσέγγισε την εκπαιδευτική διαδικασία όχι ως μια απλή μεταφορά γνώσεων, αλλά ως μια επίπονη και απελευθερωτική «στροφή της ψυχής». Σύμφωνα με τον καθηγητή, η επιθυμία του μαθητή για την αλήθεια και η οικοδόμηση μιας ουσιαστικής παιδαγωγικής σχέσης πρέπει να αποτελούν την αφετηρία κάθε διδασκαλίας, υπερβαίνοντας τη στείρα αποστήθιση πληροφοριών.

Το σχολείο της «ρευστότητας» και η εξουθένωση

Κατά την τοποθέτησή του, περιέγραψε το σύγχρονο δημόσιο σχολείο ως έναν θεσμό σε κατάσταση αποδόμησης. Υπογράμμισε ότι οι εκπαιδευτικοί σήμερα οδηγούνται συχνά στην επαγγελματική εξουθένωση (burnout), καθώς το σύστημα τους αντιμετωπίζει ως «μονάδες παραγωγής αποτελεσμάτων» σε ένα περιβάλλον έντονου ανταγωνισμού και ποσοτικής αξιολόγησης, παραμερίζοντας την ανθρώπινη πλευρά της εκπαίδευσης.

Εφηβική παραβατικότητα και ψηφιακός κόσμος

Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στην έξαρση της εφηβικής βίας. Ο κ. Στυλιανίδης σημείωσε ότι η παραβατικότητα λειτουργεί συχνά ως μια διαστρεβλωμένη μορφή «μαγκιάς» ή επιβίωσης απέναντι στην έλλειψη οράματος. Τόνισε, μάλιστα, πώς ο «ψηφιακός καπιταλισμός» και η δικτατορία της εικόνας στα social media αιχμαλωτίζουν την προσοχή των νέων, δημιουργώντας κρίση νοήματος.

Η λύση: Εποπτεία και έμπνευση

Κλείνοντας, ο καθηγητής ξεκαθάρισε ότι ο δάσκαλος δεν μπορεί να αναλάβει τον ρόλο του θεραπευτή, καθώς κάτι τέτοιο είναι ψυχικά δαπανηρό και εκτός πλαισίου. Ο ρόλος του είναι να παραμένει ο εμπνευσμένος συνοδοιπόρος που κρατά τη «φλόγα» αναμμένη. Ως ουσιαστικό μέτρο στήριξης, πρότεινε τη θεσμοθέτηση της συστηματικής εποπτείας των εκπαιδευτικών από έμπειρους ειδικούς ψυχικής υγείας, ώστε να θωρακιστεί το σχολικό περιβάλλον.

Μετάβαση στο περιεχόμενο