Ε.Π.Α.Ψ.Υ

home
home

Με ψυχιατρικά συμπτώματα ο ένας στους πέντε κατοίκους - 2008-11-15

Με ψυχιατρικά συμπτώματα ο ένας στους πέντε κατοίκους

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΙΟΥΣΗ

Ενας στους πέντε κατοίκους της Πάρου και της Αντιπάρου εμφανίζει ψυχιατρικά συμπτώματα. Σε αντίθεση με την επικράτηση των γυναικών των νησιών στην κατάθλιψη (1 άνδρας προς 7 γυναίκες), η επιβλαβής χρήση του αλκοόλ έδειξε ποσοστό 13% στο γενικό πληθυσμό, με συντριπτική επικράτηση των Παριανών 23,5% στο δείγμα, έναντι των γυναικών.

Τα συμπεράσματα αυτά εξάγονται από έρευνα που διενήργησαν με τη μορφή συνεντεύξεων σε 776 νοικοκυριά (επιλέχθηκαν με απλή τυχαία δειγματοληψία, δέχθηκαν να συμμετάσχουν τα 506, ποσοστό συμμετοχής 65%) τα Πανεπιστήμια Πάντειο και Ιωαννίνων, σε συνεργασία με την εταιρεία δημοσκοπήσεων Public Opinion - VPRC (ενήλικοι 18-65 ετών), τον Δήμο Πάρου, και η Εταιρεία Περιφερειακής Ανάπτυξης και Ψυχικής Υγείας (ΕΠΑΨΥ).

Η συλλογή των δεδομένων πραγματοποιήθηκε το Νοέμβριο του 2007. Την επιστημονική ευθύνη της έρευνας είχαν οι ψυχίατροι Στέλιος Στυλιανίδης (αν. καθ. Κοινωνικής Ψυχιατρικής, Πάντειο Πανεπιστήμιο, επιστ. διευθυντής της ΕΠΑΨΥ, μέλος του Δ.Σ. της Παγκόσμιας Εταιρείας Ψυχοκοινωνικής Αποκατάστασης) και Πέτρος Σκαπινάκης (επίκουρος καθ. Ψυχιατρικής, Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων). Σκοπός της έρευνας ήταν η διερεύνηση της συχνότητας των ψυχικών διαταραχών στο γενικό πληθυσμό των Πάρου-Αντιπάρου και του τρόπου που κάποιοι κοινωνικοδημογραφικοί παράγοντες, όπως η ηλικία, η εκπαίδευση, η επαγγελματική κατάσταση, επηρεάζουν την εμφάνιση των διαταραχών αυτών.

«Το 22% των κατοίκων των δύο νησιών εμφανίζει συμπτώματα ψυχιατρικής νόσου, παρά το γεγονός ότι ζουν σε παραδεισένιους τόπους» εξηγεί ο Στέλιος Στυλιανίδης. «Το φαινομενικά υψηλό ποσοστό εμφάνισης ψυχιατρικών συμπτωμάτων στο γενικό πληθυσμό δεν σημαίνει ότι αυτός ο πληθυσμός νοσεί: πρόκειται για ήπια, αυτοπεριοριζόμενη και πιθανά "αυτο-ιάσιμη" συμπτωματολογία, που όμως έχει προληπτικό ενδιαφέρον για την κοινότητα, την Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας, όλους τους φορείς του νησιού, διότι αποτελεί τη "δεξαμενή" από όπου θα προέλθουν τα κλινικά περιστατικά.

Σύμφωνα με τα συμπεράσματα, οι διαφορές μεταξύ των φύλων στην ψυχιατρική νοσηρότητα «εξισορροπούνται»: τα κυρίαρχα πολιτισμικά πρότυπα, οι τοπικοί κοινωνικοί κώδικες «απαγορεύουν» σε έναν άντρα να μιλάει «ανοιχτά» για την κατάθλιψή του και όχι για το άγχος του, απόρροια των κοινωνικών ευθυνών του, ενώ «νομιμοποιούν» τη χρήση αλκοόλ, σε αντίθεση με τις γυναίκες που, ενώ εκφράζουν με «εκφορτιστική» ευχαρίστηση στο συνεντευκτή εύκολα τα σωματικά ενοχλήματα και την κατάθλιψή τους, απέχουν σχεδόν παντελώς από την κατανάλωση αλκοόλ. Για τις αγχώδεις διαταραχές, το «κλινικά σημαντικό άγχος» έχει επιπολασμό 6,8% σε άνδρες, 12,73% στις γυναίκες και 10% στο σύνολο.

«Η εκτίμηση των αναγκών είναι ένα πρώτο βήμα», προσθέτει ο κ. Στυλιανίδης. «Ο στρατηγικός σχεδιασμός και η κατάλληλη πολιτική με γνώμονα την προστασία της δημόσιας υγείας είναι απαραίτητη. Η συνεργασία όλων των εμπλεκόμενων, πέρα από πραγματικές δυσκολίες, φραγμούς και προκαταλήψεις, είναι αυτό που μαθαίνουμε να κάνουμε πράξη. Είναι καιρός στη χώρα μας να διδαχθούμε από όσα έχουμε πετύχει τα τελευταία χρόνια από τις νησίδες μεταρρύθμισης του ψυχιατρικού συστήματος, ώστε η διεκδίκηση καλύτερης ποιότητας φροντίδας από τις υπηρεσίες και βελτίωσης της ποιότητας ζωής να αποτελέσει συλλογικό αίτημα της κοινωνίας των πολιτών.

Νησιά, όπως η Πάρος, η Μήλος, η Μύκονος, είναι συνδεδεμένα στο μυαλό των περισσοτέρων που δεν ζουν εκεί με την έννοια του "τουριστικού παραδείσου". Το μέρος που όλοι θέλουν να βρίσκονται και ίσως να ζουν. Τι γίνεται όμως όταν κάποιος ζει και αρρωσταίνει στα μέρη αυτά; Τι γίνεται όταν ζει και υποφέρει από τις ψυχολογικές, σωματικές και κοινωνικές επιπτώσεις μιας ψυχιατρικής διαταραχής; Συχνά η ψυχική διαταραχή μπορεί να καλύπτεται λόγω άγνοιας, προκατάληψης και αντικειμενικών δυσχερειών. Η ψυχική οδύνη είναι όμως πάντα εκεί και οι επιπτώσεις της ψυχικής ασθένειας σημαντικές και πολυεπίπεδες.

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 16/05/2008

Περισσότερα : εδώ

Επιστροφή Περισσότερα